arayış

 Keşke bir aşkı sevdayı sevinci hevesi yarım bırakmak, bir kitabı yarım bırakmak kadar kolay olsa. karşıdakinden haberin olmadan kendi ateşinin içinde yanmak kavrulmak çok fazla acı verici. tam iyileştim, unuttum erken ortaya çıkan bir fotoğraf bir ses kaydı bütün şirazesini kaydırıyor insanın. hayatımdan çıkardığım için üzülmüyorum kesinlikle. beni üzen şey sevdiğimi zannettiğim biri tarafından bu kadar uzun süre kandırılmam. bütün güzel duygularımı kesin olmayan bir durumda bir kişiye hasretmem. kendi istediğim hayalleri bırakmayı göze alıp o kişiyle sil baştan hayaller düzmek. geleceğimi o kişiye göre ayarlamak. kısacası benden giden her şeye üzülüyorum. darmadağın oluyorum. nasıl iyileştireceğim şimdi kendimi? nasıl teselli vereceğim kendime? nasıl tekrar ayağa kalkacağım? tek düşündüklerim bunlar. bu zamana kadar olanları kabul etmek istemedim ama şimdilerde bundan sonra ne yapacağım ne yapmalıyım diye bakıyorum. 

Vefa

Vefa mi sevginin kaynağı yoksa sevgi mi vefanın? Bilmem. Bildiğim tek şey bu ikisinin birbirine çok yakıştığı ve iki kişi arasındaki bağı çok fazla kuvvetlendirdikleridir. Sevgiyle harmanlanmış vefa veya vefalı sevgi...Siz hangisini tercih ederseniz edin fark etmez. İkisi de bagliliginiza şifa verecektir.
Günümüzde insanlar bu ikiliyi unutmuş gibi. Kimse sevgisinin vefalı mi yoksa vefasının sevgisi de var mi bakmıyor. Kendi eksikliğini gidermek için farkında olmadan tüketiyor ikisini de. Sevmek için seçim yapacaksa da kriterlerinde vefa olmuyor. Isın sonunda gene üzülen taraf olmaktan da alamıyor kendini. Ah insanlarımız! Bu değerleri ne zaman hayatımıza merhem olarak süreceğiz de kalbimiz ellerin elinde kirlenmekten hırpalanmaktan yıpranmaktan kurtulacak?